"το αλλού, το άλλο, το πουθενά"



στον ίλιγγο της καμπύλης
δοκιμάζεις φτερά που δεν είχες
και μέτοικος καίγεσαι
χωρίς μάχη ,χωρίς αγγεία
στη σαγήνη του κόκκινου.
στη κόψη της σκέψης
κοιτάζεις και κοιτάζεσαι κατάματα
στην κλεψύδρα του τώρα.
τα δάχτυλα ζωγραφίζουν υγρή τη λέξη
καρδιάς πολύεδρης
σε τελάρο λερό που εκρήγνυται
για να σκορπίσει ασυγκράτητο,
για να επιστρέψει
στις ρίζες του μυαλού.
μιας λέξης ταξίδι

μπλεγμένο σε όστρακα και πέτρες

με είσοδο ελεύθερη στα όνειρα όλα.

να μείνει,μη χαθεί
φως-μην απορείς-
να δέσει
μνημεκτομή χρωμάτων
και αθωώσεις μοιραίες.



© ΑΣΠΡΗ ΑΓΑΠΗ - ΕΡΜΙΑ