Η Μνηστή της Κορίνθου 21



Μινώταυρος απάνω σου και ύπνος
με μιαν ανάσα που μυρίζει αιθάλη
να σου φυλάω τη νύχτα σου και πάλι
να πλέει των ονείρων σου ο κύκνος

Τα τέρατα του ξύπνου έχουν λουφάξει
τα δένει μιας αγρύπνιας αλυσίδα
αφρούς να βγάζουν μοναχά τα είδα
κανένα δεν μπορεί να σε πειράξει

Του βλέμματός μου ωραία κοιμωμένη
μισό κορίτσι και μισό γυναίκα
παίρνω αέρα και μετράω ως το δέκα
να μένεις μ' ένα πούπουλο αγγιγμένη

απ΄το φτερό μονάχα του ερωτά μου
κοιμή- κοιμήσου ήσυχα κυρά μου



© ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΟΣ
[το ποίημα, εδώ]